سوال:

چرا باید با گریه و زاری از خدا چیزی بخواهیم تا به ما بده، مگه خدا دوست نداره بنده هاش شاد باشند؟

پاسخ:

آن چه اجمالا در پاسخ به سوال شما میتوان گفت این است که هدف اصلی از خلق انسان رسیدن به سعادت حقیقی است که همان مقام قرب الهی می باشد. این مهم جز با بندگی در مقابل خداوند حاصل نمی شود و خضوع و خشوع در مقابل کمال مطلق مسیر حرکت به سوی آن را فراهم می کند. گریه و زاری در مقابل خدا روح انسان را برای حرکت به سوی کمال مطلق آماده می کند آنچه مهم است جهتی است که انسان به خاطر آن شاد می شود یا گریه می کند شادی به هدف و کاذب نه تنها به انسان کمک نمی کند بلکه او را در غفلت خویش غرق می کند و گریه اگر بیدار کننده انسان از خواب غفلت باشد ارزش دارد نه اینکه نفس گریه نزد خدا مطلوب باشد و شادی مبغوض.

خلاصه این که خدا معشوقی است که می بایست عاشق او دلش را از غیر او خالی کند و توجه تام و کامل به خدا که شاید از راه تضرع و گریه حاصل شود زمینه را برای توجه بیشتر محبوب و معشوق فراهم می کند .