بیانات آیت الله سید مجتبی نورمفیدی به مناسبت میلاد حضرت زهرا(س) و سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در درس خارج

 

✅کاستی‎ها و مشکلات و نارضایتی‎های موجود از اهمیت و ارزش انقلاب نمی‎کاهد بلکه مسئولیت ها را برای رفع آنها مضاعف نموده و باید زمینه های نارضایتی از بین برود.

✅وضع معیشت و زندگی مردم بسیار سخت شده و به طور جدی باید تدبیری اندیشیده شود.

✅همه ملت ایران یک خانواده هستند که باید با اتحاد و همدلی و صبوری و مقاومت و احساس مسئولیت و با محوریت رهبر انقلاب و امید به آینده راه را ادامه دهند.

✅نگاه و رفتار محبت آمیز و همراه با احترام به یکدیگر، سعه صدر، تحمل و پرهیز از نگاه کینه توزانه و غرض ورزانه شرط اصلی بقاء این خانواده است.

در این ایام چند مناسبت داریم. فردا 20 جمادی الثانی روز ولادت حضرت زهرا(س) و روز زن است، همچنین روز ولادت امام خمینی و ایام سالگرد پیروزی انقلاب است و نیز دو روز قبل سالگرد ورود امام خمینی به این سرزمین و بعد سقوط نظام شاهنشاهی بود. این چند مناسبت با هم یک ارتباط و سنخیتی دارند.
راجع به شخصیت حضرت زهرا(س) سخن بسیار است، به مناسبت‏های مختلف مطالبی را بیان کردیم، اینکه یک زن البته با اراده الهی برگزیده باشد و به اوج کمالات متصور انسانی برسد یک امر عادی نیست، اینکه خداوند متعال زنی را به عنوان دختر پیامبر(ص) و برترین زنان عالم در همه اعصار به عنوان الگو برای انسان قرار دهد، تولدش بهترین مناسبت است برای اینکه روز زن نامگذاری شود.

در کشورهای دیگر نیز ممکن است به مناسبت‏هایی یک روزی را به عنوان روز زن قرار دهند، یا یک روز جهانی داشته باشد یا یک روز نمادین باشد برای اینکه توجهات به سوی زنان و احقاق حقوق آنها و توجه به جایگاه آنها صورت بگیرد. ولی اینکه روز ولادت حضرت زهرا(س) به عنوان روز زن نامگذاری شده، یک پیام خیلی مهمی دارد و آن اینکه قله آمال یک زن و غایتی که یک زن می‏تواند برای خودش تصویر کند، این شخصیت است. اتفاقا می‏خواهم بیان کنم اگر این روز به دقت مورد تحلیل قرار بگیرد و صاحب امروز شناخته شود، به معنای واقعی کلمه به زن شخصیت داده شده، قرار دادن چنین روزی به نام روز زن، معنایش این است که جنسیت هیچ محدودیتی در تعالی و کمالات انسانی برای زن ایجاد نمی‏کند. تلاش بسیاری از کشورها و آنهایی که مدعی احقاق حقوق زنان هستند و دفاع می‏کنند از حقوق زنان و به زعم خودشان خیلی کارهای بزرگی انجام می‏دهند، محدود به این است که زن را از بعضی محدودیت‎هایی که ناشی از جنسیت است خلاص کنند، نهایتش چه حقوقی را می‎خواهند تأمین کنند؟ کاری ندارم در جوامع مختلف ممکن است یک محدودیت های

ناعادلانه ای بر زنان تحمیل شده باشد که در حد خودش چه بسا لازم هم باشد.
اما اینکه ما فراتر از چند حق دسته دوم که آنها هم مهم است، به زن جایگاهی را نشان دهیم و از او جایگاهی را انتظار داشته باشیم که اوج کمالات انسانی است معنایش این است که ای زن تو برای تمام فضائل انسانی هیچ محدودیتی نداری برای اینکه انسانیت تو شکوفا شود و به قله انسانیت برسی، هیچ محدودیتی نداری، در این جهت فرقی بین تو و مرد نیست این مهمترین نکته است در این مسئله که زن می‏تواند عالم به معنای واقعی کلمه باشد، حضور در اجتماع پیدا کند، عفیف و پاکدامن باشد، مادر باشد، خدمتگزار مردم باشد، محل رجوع دردمندان و بیچارگان و مستضعفان باشد، حساس به امور اجتماعی و سیاسی باشد، دغدغه فرهنگ مردم خودش را داشته باشد دغدغه مشکلات جامعه خودش را داشته باشد، ضمن حفظ آن شئونی که به زن مربوط می‏شود، به همه آن عرصه و حوزه‏ها نیز بپردازد.

لذا نکته عرض اول بنده این است که قرار دادن چنین روزی یک پیام مهمی دارد، پیام مهم روز زن که در روز ولادت این بانوی بی‏نظیر و بی‏همتاست این است که کمالات و قله‏های انسانیت مرز و محدودیتی به نام جنسیت نمی‏شناسد. این بزرگترین ظرفیتی است که انسان مسلمان و زن مسلمان دارد و خداوند متعال با قرار دادن این زن در دامن پیامبر(ص) و در بیت پیامبر(ص) در واقع خواست به زنان بفهماند که کسی گمان نکند زن به خاطر زن بودنش، سقفی برای رشد و تعالی دارد و محدود است. این عادلانه‎ترین و مترقی‎ترین و کامل‎ترین نگاه و دید راجع به زنان است. اگر این نگاه را درست معرفی کنیم دیگر فکر نمی‏کنم هیچ مکتب و نظریه پردازی بتواند در برابر این دیدگاه عرض اندام کند.

این ایام سالروز ولادت امام خمینی و ورود امام به ایران و سرانجام پیروزی انقلاب است. امام خمینی در مواضع مختلف و سخنرانی‎ها ارادات خودشان را به این شخصیت و بانو اظهار کردند. تعابیر بسیار بلندی امام خمینی نسبت به فاطمه زهرا(س) دارد، تعابیر بسیار مهمی که شاید برخی از آقایان اصلا آن را به زبان هم نمی‏توانند بیاورند. امام خیمنی نسبت به این شخصیت و بانو اینچنین ارادات داشت و خودش هم از ذریه او بود. به یقین می‏توانیم بگوییم: حضرت زهرا(س) یک الگو بود برای امام خمینی، ایشان در این مکتب تربیت شد، یعنی با خودسازی و تهذیب تلاش کرد به این قله‏های کمالات انسانی برسد.

آنچه که برای امام خمینی مطرح بود دین و مردم و عزت اسلام و مسلمین و نابود کردن دشمنان دین و مردم بود، این تمام آرزوی امام خمینی بود که عمرش را در این راه صرف کرد. واقعا می‏توانیم بگوییم او بر اساس هوا و هوس و حب ریاست و قدرت و آقایی بر مردم انقلاب نکرد. از اول به علماء و بزرگان می‏فرمود: شما وارد شوید، من هم پشت سر شما حرکت می‏کنم، دنبال این بود که این عَلَم را به دست دیگران بدهد، به مرحوم آقای حکیم وقتی که در نجف بودند (در گفتگوهایی که دارند آمده که متن گفتگوی ایشان نیز منتشر شده است) می‏فرمایند: شما قیام کنید، بزرگان در مقابل ستم و ظلم و این هتکی که نسبت به اسلام می‏شود قیام کنید، آقای حکیم می‏فرمایند: کسی همراهی نمی‎کند، امام خمینی می فرماید شما حرکت کنید من اولین کسی هستم که دنبال شما راه می‏افتم. نظیر همین مطالب را به مرحوم بروجردی دارند. یعنی عمده این بود که پرچم عزت اسلام برافراشته شود، نه اینکه خودش این پرچم را بلند کند، مهم این بود که این پرچم بلند شود زیرا آنچه برای او اهمیت داشت اسلام و مردم مسلمان بودند، اینکه مردم مسلمان عزت پیدا کنند و اسلام عزیز شود و مشکلات مردم نیز برطرف شود، در تمام عمرش این هدف را دنبال کرد و با همراهی و اتحاد مردم، انقلاب اسلامی ایران شکل گرفت.

امروز چهل و دومین سالگرد پیروزی انقلاب است، در این چهل و یک سال گذشته فراز و نشیب‏های بسیاری را پشت سر گذاشتیم، شاید بعضی از شما تمام مسائل و قضایا خاطرتان نباشد ولی از قبل از انقلاب تا امروز فراز و فرودهای بسیاری داشتیم. جامعه ما، مردم ما، سختی‏ها و مشکلاتی داشتند و الان هم دارند، در مقابل پیروزی‏های بزرگی هم حاصل شده. از یک طرف نقاط قوتی بوده و از طرف دیگر نقات ضعفی وجود داشته.

اگر بخواهیم یک ارزیابی کلی در یک نگاه کلان و با قطع نظر از اموری که هر یک به تنهایی قابل نقد و تحلیل و بررسی است قضاوت کنیم، در انقلاب اسلامی ایران یک سرمایه بزرگی را برای ملت فراهم کرد، سرمایه خود باوری، سرمایه اعتماد، عزت و استقلال اینها چیزهایی بود که ثمراتش هم در بسیاری از عرصه‏ها ظاهر شده. نمی‏خواهم یک به یک بر شمارم، ولی پیشرفت‎های علمی، نظامی و دفاعی بستر برای بروز و ظهور و شکوفایی استعدادها فراهم شد، هرچند بعضا موانعی هم بوده.

بعد از همه این سالها اگر چه مشکلات فراوان است و مردم از نظر معیشت در مضیقه هستند و تبعیض مردم را رنج می‏دهد و بعضی از امور آنطور که باید و شاید دنبال نمی‏شود و مسیر روی ریل خودش نیست، اینها همه درست و من نیز نمی‏خواهم از همه چیز دفاع کنم ولی بالاخره یک خانواده که با یک هدفی حرکتی را شروع کردند و چشم انداز روشنی را در پیش رو دارند، باید دست در دست هم با فرماندهی واحد و با پرهیز از مجادلات و دخالت دادن حب و بغض‏های شخصی مسیر را طی کنند و به آن هدف برسند. همه ملت ایران یک خانواده هستند، این خانواده همه با هم باید در این حرکت نقش داشته باشند، نقششان هم واقعی باشد نه صوری، مدیریت این حرکت هم بر اساس اصول انقلاب و قانون با ولایت فقیه است. همه با هم باید به دور از دخالت دادن اغراض و امیال شخصی و با تعاون و کمک و مساعدت به یکدیگر فقط و فقط به آینده روشن و افتخار آمیز ملت ایران و کشور ایران به عنوان یک عضو برجسته امت اسلامی فکر کنند و انرژی خودشان را در این مسیر بگذارند. اینجا نیاز به اتحاد و همدلی است، نیاز به دشمن شناسی است، نیاز به بصیرت است، نیاز به هوشیاری است، اینها همه لازم است.

اگر ما این هدف را برگزیدیم، اگر می‏خواهیم عزت اسلامی و ایرانی را حفظ کنیم همه باید دست به دست هم بدهیم، تلاش کنیم و کار کنیم و سعی کنیم بالاخره این نقاط ضعف را کم و کمتر کنیم. واقعا بعضی از نقاط ضعف قابل دفاع نیست، این وضع اقتصادی و معیشت مردم قابل دفاع نیست، آنقدر مردم مشکل دارند که گاهی اوقات انسان هیچ مطلب و پاسخی را نمی‏تواند بگوید. اما باز هم باید امیدوار بود و به هر حال تجربه‏های گذشته را مبنای راه آینده قرار داد، از تجربیات گذشته استفاده کرد و باید مقداری سماحت و سعه صدر پیدا کنیم و همدیگر را تحمل کنیم، نسبت به هم محبت آمیز برخورد کنیم، نگاه کینه توزانه و نگاه با عناد و غرض ورزانه، اینها همه موانع این حرکت می‏باشند.

آنقدر کار و مشکلات زیاد است که اگر همه آستین بالا بزنند و وارد کار شوند باز وقت و نیرو کم است. البته باید مراقب سوء استفاده‏ها و حیف و میل‏ها و فسادها و تبعیض‏ها باشیم که اینها ملت را دور می‏کند، آنها را در رنج و عذاب قرار می‎دهد و امیدها را تبدیل به یأس می‏کند. لذا هر کسی یک شأن و جایگاهی دارد که باید به سهم خود تلاش کند آن وظیفه و تکلیفی که در این برهه دارد ایفاء کند.

این مطلب را بارها گفتم که خدای نکرده اگر هفتاد درصد خطا کنند، نود و نه درصد به خطا روند، آنچه که من را به خاطر آن بازخواست می‏کنند این است که تو چرا به خطا رفتی؟ دیگران نماز نخواندند، توچرا نخواندی؟ دیگران سوء استفاده کردند تو چرا کردی؟ دیگران دروغ گفتند تو چرا گفتی؟ آنها باید پاسخ گوی کار خودشان باشند، دیگران تضییع حقوق غیر کردند تو چرا کردی؟ اینکه من بگویم همه کردند من هم کردم، پاسخ درستی نیست، هر کس پاسخ گوی انگیزه و عمل خودش است. ما باید دغدغه رفتار و موضع دیگران را داشته باشیم که طبیعتا موجب رنجش می شود اما هیچ گاه نباید باعث شود که ما از آن ریل و مسیری که باید در آن حرکت کنیم خارج شویم. اگر ما به تمام مسئولیت‏های خودمان در این دوران عمل کنیم آن وقت است که سربلند هستیم و بگوییم ما همه تلاشمان را کردیم، در دوران‏هایی که اسلام ومسلمین و تشیع در محاصره و مخاطره شدید بودند و از عالمان هم حتی یک نفر علم قیام و حرکت را بر نمی‏داشت، اگر یک عالمی علیه ظلم و ستم آن دوران قیام کرد به وظیفه خودش عمل کرده هرچند ممکن است به نتیجه هم نرسیده باشد، اما او به تکلیفش عمل کرده و آنهایی که به تکلیفشان عمل نکردند مورد بازخواست قرار میگیرند لذا ما باید به وظیفه خودمان عمل کنیم. هر کسی تلاش کند بر اساس تشخیص خودش و بر اساس وظیفه خودش انشاء الله نقشی که باید در این زمان را داشته باشد ایفاء کند.